Bagaimana Kalau Dr Mahathir Sertai PAS?

Kritikan Dr Mahathir kepada Pak Lah beransur reda berikutan dengan persetujuan Pak Lah melepaskan jawatan Perdana Menteri dan Presiden UMNO menjelang Mac tahun depan. Bagaimanapun, Dr Mahathir terus mengkritik UMNO dan kadangkala bakal pengganti Pak Lah, Najib Tun Razak. Sudah beberapa kali beliau menyatakan bahawa UMNO sudah tidak lagi relevan disebabkan amalan politik wangnya dan kelemahan kepimpinannya. Malah beliau turut menyatakan bahawa kemungkinan UMNO akan kalah teruk dalam PRU ke 13 akan datang seperti tidak lagi dapat dielakkan.

Tindakan beliau yang terus mengkritik UMNO ini telah dibuat pelbagai tafsiran oleh pemerhati-pemerhati politik. Ada kalangan pemerhati-pemerhati politik melihat Dr Mahathir mahu melakukan 'come back' setelah melihat kelemahan UMNO yang begitu ketara, di samping menghadapi kemaraan Anwar Ibrahim. Terdapat juga pandangan yang melihat tindakan beliau sebagai 'silent campaign' untuk anaknya yang bertanding Ketua Pemuda UMNO. Demikianlah juga, terdapat pemerhati politik yang melihat beliau cuba mengimbangi ancaman terhadap proksinya Najib yang sedang menghadapi pelbagai isu berkaitan peribadinya.

Bagaimanapun, tidak juga harus ditolak bahawa kemungkinan beliau benar-benar telah hilang keyakinan dengan UMNO untuk terus menerajui negara. Dikatakan kekecewaan inilah yang telah diluahkan kepada seorang pimpinan veteran PAS dalam pertemuan tertutup antara mereka berdua. Dr Mahathir dikatakan telah meletakkan harapan yang tinggi kepada PAS sebagai alternatif kepada tonggak politik Melayu-Islam di negara ini. Sekiranya benarlah pengkhabaran ini, adakah Dr Mahathir akhirnya akan menyertai PAS? Dan sekiranya beliau menyertai PAS, bagaimanakah kesannya terhadap politik negara?

Keputusan politik Dr Mahathir sememangnya sukar diduga. Beliau kadangkala bertindak di luar perkiraan politik umum, sebaliknya lebih berpandukan perkiraan politiknya sendiri. Beliau pernah mengambil beberapa tindakan nekad sepanjang kareer politiknya. Malah semasa memerintah Malaysia, beliau telah mengambil beberapa tindakan berani berkaitan polisi pembangunan negara. Meskipun tindakan nekad dan berani beliau ada yang positif dan tidak kurang juga yang negatif, sekurang-kurangnya beliau tidak terkongkong dengan orang lain dalam membuat keputusannya.

Oleh sebab itu, keputusan Dr Mahathir untuk menyertai PAS bukanlah sesuatu yang mustahil. Betapa pula PAS dilihat umum sebagai sebuah parti politik berteraskan Islam dan turut memperjuangkan kepentingan Melayu. Sepanjang tiga dekad yang lalu, selepas penyingkiran daripada BN, PAS begitu konsisten dari segi pendirian dan pencapaiannya. Kesemua faktor-faktor menjadikan PAS sebagai pilihan yang terbaik bagi vateran politik seperti Dr Mahathir. PAS pula dilihat begitu terbuka untuk menerima sesiapa sahaja sebelum ini, justeru kemungkinan keputusan Dr Mahathir menyertai PAS tidak menimbulkan masalah dalam parti.

Kemungkinan ini akan menjadi lebih kencang sekiranya Mukhriz tidak mendapat tempat dalam pemilihan UMNO akan datang. Demikianlah juga, sekiranya Pak Lah atau kemnya terus menerajui kepimpinan UMNO, maka dorongan untuk bertindak sedemikian menjadi lebih kuat. Perhimpunan Agung UMNO Mac akan datang seperti 'menang jadi abu kalah jadi arang', yang mungkin lebih hebat daripada kesan pertembungan tahun 1987 dan 1998. Kesemua natijah ini dipercayai akan mempengaruhi Dr Mahathir untuk membuat satu lagi kejutan politik meskipun ketika usianya semakin lanjut.

Sekiranya Dr Mahathir mengambil keputusan seperti ini, kesannya terhadap politik tanahair adalah cukup signifikan. Keputusan Dr Mahathir untuk keluar daripada UMNO sekiranya diteliti telah memberi kesan besar kepada kerjaya politik Pak Lah sehingga hampir sampai ke penghujung. Demikian juga tindakan Dr Mahathir untuk mengkritik kerajaan Pak Lah turut memberi kesan kepada pencapaian BN dalam pilihanraya baru-baru ini. Oleh kerana itu, sekiranya beliau mengambil sikap menyertai PAS, kesannya terhadap politik tanahair juga tidak kurang hebatnya.

Paling tidak keputusan itu akan dirasai dalam Pakatan Rakyat (PR) sendiri yang kini 'berketuakan' Anwar Ibrahim. Kemungkinan berlaku satu episod persaingan baru antara Dr Mahathir dan Anwar dalam politik negara dan secara khususnya dalam PR. Dr Mahathir mungkin tidak sebegitu bebas bertindak sekiranya beliau menjadi ahli PAS kerana tertakluk kepada disiplin parti, tetapi beliau mempunyai pendengar yang tidak sekadar dari kalangan ahli PAS pada ketika itu. Beliau ada akses dengan beberapa institusi strategik di Putrajaya yang memungkinkan beliau bebas bersuara.

Beliau boleh bersuara sebagai seorang negarawan bukannya sebagai ahli PAS ketika itu. Keterikatannya dengan PAS sebagai ahli biasa akan menyebabkan beliau lebih mudah untuk melebarkan pengaruhnya dalam PAS dan PR. Sekiranya pengaruhnya semakin meluas, maka apakah natijahnya tidak akan bertembung semula dengan Anwar? Yang diperlukan oleh Dr Mahathir ialah platform dan pendengar yang berpengaruh dan beriwabawa. Kedua-dua platforrm dan pendengar yang berpengaruh dan berwibawa itu pada masa kini terdapat pada PAS. Maka tindakan nekad Dr Mahathir kali ini bukanlah sesuatu yang mustahil.

Khairy Layu Sebelum Berkembang

Khairy Jamaluddin atau KJ tidaklah begitu dikenali sebelum ini, sehinggalah hubungan persemendaannya dengan Pak Lah melalui perkahwinan dengan anak perempuannya telah meluncurkan dirinya ke persada politik tanah air. Malaysia bukanlah baru mempunyai seorang lepasan Oxford, tetapi telah beratus atau mungkin beribu yang telah graduate daripada universiti tersebut. Status graduan Oxford tidak sedikitpun membantu KJ naik dalam politik UMNO, kerana kejayaan naik dalam UMNO lebih banyak bergantung kepada politik mentor dan politik wang.

Ketika KJ baru mula berjinak dengan politik di pejabat Pak Lah dan mendiami sebuah kondomonium berhampiran Bangsar, tiada siapapun mengenalinya. Beliau cuba menyelitkan dirinya dalam kelompok yang mendapat pengaruh daripada mahasiswa terutama ketika reformisi sedang memuncak pada tahun 1999. Namun begitu tiada seorangpun pemimpin mahasiswa yang berminat untuk bernaungkan kepada KJ. Hanya seorang mereka yang terlibat dengan mahasiswa yang berjaya dipengaruhinya pada ketika itu, iaitu Stephen Doss yang pada ketika itu cenderung kepada Anwar Ibrahim.

Stephen Doss itu sebenarnya bukanlah mahasiswa tetapi pelajar ijazah Sarjana yang ada hubungan dengan Ezam Mohd Noor, tetapi kemudiannya berpaling tadah mengampu KJ. Selain daripada beliau, mahasiswa ketika itu tidaklah dapat dipengaruhi oleh KJ, walaupun KJ berjaya mengemukakan satu badan perunding antara mahasiswa dan kerajaan yang dinamakan MPPK. Kejayaan menasihati Pak Lah menubuhkan MPPK itu tidak cukup untuk menaikkan namanya dalam politik apa lagi dalam politik UMNO yang penuh dengan dengki khianat dan politik kotor.

Bintang KJ dalam politik hanya cerah selepas perkahwinannya dengan Nori, anak Pak Lah. Tidak diketahui sejauh mana cintanya pada Nori, adakah lebih tinggi daripada cintakan jawatan dalam UMNO atau lebih kurang. Perkahwinan inilah yang telah menyebabkan beliau mulai naik dalam UMNO dan mula mendapat kepercayaan tidak berbelah bahagi Pak Lah. Kesempatan ini telah digunakan sebaik mungkin oleh KJ untuk menempatkan rakan-rakannya di tempat-tempat yang strategik dalam politik UMNO seperti tingkat empat dan akhbar.

Kelicikan politik KJ yang paling terserlah ialah apabila beliau selalu dilihat sebagai orang yang bertanggungjawab membebaskan Anwar Ibrahim dan kemudiannya menawarkan kemudahan kepada Anwar dari segi urusan imegresen semasa beliau berubat di Jerman. Beliau juga dilihat selalu berdamping dengan Pak Lah dengan lagak seorang penasihat terutama ketika Pilihanraya 2004 yang lalu. Kejayaan besar BN dalam pilihanraya itu secara tidak langsung dilihat sebagai kejayaan besar Pak Lah dan KJ. Dengan kejayaan itu beliau telah berjaya meluaskan pengaruhnya dengan lebih baik.

Dalam UMNO beliau mula naik dengan mendadak, dan mula memegang jawatan Naib Ketua Pergerakan Pemuda UMNO dalam usianya yang begitu muda. Ketua Pemuda yang selalunya dilihat lemah oleh parti pembangkang, kelihatan menjadi boneka sewaktu KJ menjadi naibnya. Pergerakan Pemuda UMNO dilihat berketuakan KJ, manakalah Hishamuddin Tun Hussien lebih dilihat sebagai sedang dalam transisi untuk melepaskan jawatannya. KJ cuba mencantas sesiapa sahaja yang cuba menghampiran takhta itu sepertimana apa yang pernah dialami oleh Dr Khir Toyo.

Bagaimanapun bintang politik KJ tidak bersinar untuk selamanya. Kekalahan BN dalam pilihanraya baru-baru ini telah menyebabkan kemalapan. Serangan Dr Mahathir selepas pilihanraya tersebut yang ditujukan langsung kepada Pak Lah akhirnya telah memaksa Pak Lah untuk meletak jawatan lebih awal. Keputusan itu secara tidak langsung telah menjejaskan peluang KJ. Seperti yang dijangka KJ hanya kuat kerana adanya Pak Lah, walaupun Pak Lah seorang yang lemah. KJ kuat bukan kerana batang tubuh Pak Lah, tetapi jawatan Pak Lah. Walaupun Pak Lah masih selepas jawatannya hilang, KJ tetap akan layu bersama dengan impiannya dalam UMNO.

Harapan Baru Kepada Pemuda PAS

"Ketepikan dahulu sentimen perkauman yang menjadi nyawa politik UMNO". "Mulakan satu era baru politik Malaysia yang benar-benar berteraskan kepada Islam". "Terjemahkan slogan PAS Untuk Semua". "Bina keyakinan orang Melayu bahawa hanya Islam yang boleh menjamin survival mereka". Demikianlah beberapa ungkapan yang meletakkan harapan setinggi gunung kepada PAS untuk merealisasikan keadilan Islam. Harapan itu datang dari semua lapisan rakyat sama ada Melayu, Cina atau India. Tidak dapat dinafikan bahawa PAS lah satu-satunya parti politik di Malaysia yang menjadikan Islam sebagai dasar perjuangan, justeru harapan untuk melihat keadilan Islam itu terletak di bahu PAS.

Bagaimanapun setelah lebih setengah setahun diberi kesempatan yang agak terbatas itu, PAS kelihatan masih teragak-agak untuk melaksanakan Islam yang diperjuangkan olehnya. Sebaliknya PAS mengambil alih peranan UMNO yang terbawa-bawa dengan politik perkauman yang tidak mempunyai asal-usulnya daripada Islam. Sebelum PAS memperolehi kesempatan ini, pimpinan-pimpinan PAS selalu menyebut "sekiranya Islam memerintah, maka Malayu, Cina dan India akan selamat". Malangnya prinsip politik seperti itu sehingga kini masih dihantui oleh keresahan politik perkauman ala UMNO. Sehingga kini rakyat masih tertunggu-tunggu di mana janji-janji manis PAS itu untuk melaksanakan keadilan Islam.

Sebelum mempunyai kuasa yang terbatas ini, PAS sentiasa berpegang teguh kepada prinsip bahawa Islam pada bila-bila masa sesuai dengan masyarakat majmuk. Model masyarakat majmuk di Madinah ketika pemerintahan Rasulullah saw dijadikan sebagai jawapan kepada persoalan-persoalan yang berkaitan dengan isu ini. Sebaliknya selepas PAS berkuasa penuh sekurang-kurangnya di dua negeri dan berkongsi kuasa di dua buah negeri yang lain, jawapan yang dikemukakan sebelum ini seperti dirasakan tidak lagi sesuai. PAS kelihatan terus tertekan dengan 'hantu raya' semangat perkauman UMNO sehingga teragak-agak untuk melaksanakan model masyarakat Madinah tersebut.

Masyarakat bukan Islam tiada masalah apabila Pemuda PAS Selangor menentang konsert Ella semasa sambutan 100 hari Pakatan Rakyat. Mereka juga tiada masalah ketika Kerajaan Kelantan mengharamkan premis judi suatu ketika dahulu. Kaum Cina tiada masalah ketika PAS memperjuangkan supaya mengembalikan pengajaran Sains dan Matematik dalam bahasa ibunda. Kaum India tiada masalah sewaktu PAS memperjuangkan nasib sekolah agama rakyat yang ditekan oleh UMNO. Kesemua isu-isu ini adalah selari dengan perjuangan PAS dan mereka menghormati prinsip perjuangan PAS tersebut. Mereka cuba memahami bahawa PAS tidak boleh bertolak ansur dalam perkara yang berkaitan dengan prinsip-prinsip Islam.

Bagaimanapun mereka mula mempersoalkan, mengapa Kerajaan Kedah menetapkan kuota 50% untuk bumiputera bagi projek-projek perumahan. Mereka mula bertanya mengapa Exco Negeri Selangor daripada PAS menentang perlantikan seorang wanita Cina memangku pengurusan PKNS. Apakah pendirian PAS tentang perkara-perkara ini berasaskan kepada prinsip-prinsip Islam yang didukung oleh mereka. Adakah PAS berpegang dengan prinsip Islam berkaitan dengan keperluan perumahan rakyat dalam isu kuota 50%? Adakah PAS berpegang dengan prinsip Islam berkaitan dengan perlantikan bukan Islam dalam perkara yang berkaitan wilayah al-tanfiz seperti dalam isu PKNS?

Sistem politik Islam sememangnya syumul dan adil. Islam telah mendahului Barat dalam memastikan hak-hak kemanusiaan dan hak-hak rakyat dalam bernegara. Kesemua pekara itu telah dihadam oleh pimpinan-pimpinan dan ahli-ahli PAS dalam program-program usrah, tamrin, liqa dan sebagainya. Hari ini prinsip-prinsip yang telah dihadamkan itu menuntut kepada pelaksanaan. PAS perlu yakin dengan keadilan prinsip-prinsip itu dan melaksanakan 'without fear and favor'. Biarkan 'hantu raya' semangat perkauman UMNO mati bersama-sama dengan UMNO yang sudah siap sedia untuk dikuburkan. Yakinlah, sekiranya Islam dilaksanakan semua kaum akan terjamin hak-hak mereka.

Kesempatan yang tidak sampai lima tahun ini perlu direbut oleh PAS untuk menunjukkan keadilan sistem politik Islam dalam sebuah masyarakat majmuk di Malaysia. Usaha ini akan menjadi dakwah bil hal yang terpenting, yang akan membuka hati-hati golongan bukan Islam untuk memeluk Islam. Sejarah telah membuktikan khususnya ketika Islam memerintah di Andalus, manusia berbondong-bondong memeluk Islam setelah melihat sistem sendiri sistem politik yang adil. Setelah lebih 50 tahun UMNO menghijabkan hati golongan bukan Islam terhadap Islam, maka kesempatan 5 tahun ini sangat-sangat perlu dimanfaatkan oleh PAS. Sekiranya tidak, kemungkinan PAS akan kembali semula kepada 'zero' selepas ini.

Seminar berkaitan dengan Siyasah Shar`iyyah yang diusahakan oleh Pemuda PAS baru-baru ini diharapkan bakal menjadi 'turning point' kepada usaha ini. Pemuda PAS merupakan harapan baru untuk mendesak pelaksanaan sistem politik Islam dalam negeri-negeri yang PAS mempunyai kuasa. Setiap tindakan kerajaan Negeri perlu disuluh dengan Siyasah Shar`iyyah, bukannya bisikan 'hantu raya' politik perkauman UMNO. Sesungguhnya sistem politik Islam telah terbukti lebih 1400 tahun yang lalu memberi keadilan kepada semua manusia. Beban untuk memperlihatkan keadilan itu kini terletak di bahu PAS, manakala Pemuda PAS adalah tulang belakangnya.

Mengapa PAS Kedah Lebih Nasionalis Dari UMNO

Sekonyong-konyong kita dikejutkan dengan keputusan Kerajaan Negeri Kedah untuk menaikkan kouta bumiputera dalam projek perumahan di negeri itu sebanyak 50%. Tindakan itu sukar difahami adakah berdasarkan kepada prinsip-prinsip Islam yang menjadi teras perjuangan PAS atau berdasarkan prinsip-prinsip nasionalis yang menjadi teras perjuangan UMNO. Yang jelas tindakan itu menunjukkan kerajaan yang diterajui oleh PAS lebih nasionalis daripada UMNO, yang sebelum ini hanya menetapkan kouta sebanyak 30% sebagaimana semangat DEB. Jika begitu apa perbezaannya antara UMNO dengan PAS dalam politik?

Kalaulah PAS Kedah mendakwa bahawa mereka berbeza dengan UMNO kerana ketelusan pentadbirannya, maka apa pula perbezaannya dengan DAP? Kerajaan negeri Pulau Pinang yang diterajui oleh DAP juga mementingkan ketelusan, malah mungkin lebih telus daripada kerajaan negeri Kedah. Kehidupan Ketua Menterinya juga amat sederhana seperti juga kehidupan Tuan Guru Nik Aziz yang menjadi Menteri Besar Kelantan. Kalau begitu, apa bezanya kerajaan PAS Kedah yang mendukung prinsip-prinsip Islam dengan kerajaan DAP yang mendukung prinsip-prinsip sosial-demokratik. Maka PAS Kedah dilihat menyerupai UMNO dalam Nasionalisme dan menyerupai DAP dalam semangat Sosial-demoktarik.

Setelah hampir setengah tahun PAS mendapat kemenangan hasil daripada kurniaan ALlah melembutkan hati orang-orang bukan Islam, sehingga hari ini PAS masih gagal untuk menonjolkan kebaikan prinsip-prinsip Islam yang didukunginya. Sebaliknya rakyat di negara ini dikejutkan pula oleh tindakan PAS Kedah yang lebih nasionalis daripada UMNO. Adakah keputusan PAS Kedah ini didorong oleh keputusan yang berdasarkan kepada Fiqh Islami atau semangat perkauman yang ditiru daripada UMNO. YAB Menteri Besar Kedah merupakan seorang yang alim dalam bidang Usul al-Fiqh, maka apakah tindakan kerajaannya menurut ilmu yang dipelajarinya?

Dalam Usul al-Fiqh, ada satu kaedah yang menyebut "tindakan ketua negara ke atas rakyatnya perlu dipertimbangkan menurut maslahah". Maka adakah tindakan menaikkan kouta ini berteraskan kepada maslahah untuk kepentingan rakyat yang turut meliputi orang Melayu dan bukan Melayu. Dalam Usul al-Fiqh juga ada menggariskan Maqasid al-Shariah yang antara lain bertujuan untuk menjaga kepentingan dan keperluan manusia. Persoalan keperluan perumahan ini dalam Islam boleh diketegorikan kepada Dharuriyyat dalam perkara menjaga kepentingan harta atau sekurang-kurangnya Hajiyyat. Kalau menurut PBB pula keperluan perumahan dikategorikan sebagai 'basic needs'.

Sekiranya keperluan perumahan itu termasuk dalam Dharuriyyat atau sekurang-kurangnya Hajiyyat, maka sesebuah kerajaan yang berteraskan Islam perlu mangmbil kira kepentingan itu untuk memenuhi keperluan rakyatnya tanpa mengira kaum dan agama. Sebagaimana juga dalam persoalan menjaga nyawa, nasab, akal dan maruah, sesebuah kerajaan Islam turut bertanggungjawab terhadap rakyatnya tanpa mengira kaum dan agama, maka demikianlah juga keperluan perumahan yang termasuk dalam persoalan menjaga harta. Jadi, apakah kerajaan PAS Kedah boleh menjawab di hadapan ALlah swt nanti, adakah mereka telah menunaikan tanggungjawab itu terhadap rakyat negeri Kedah.

Sepatutnya kerajaan PAS Kedah membuat kajian berapa ramaikah lagi rakyat di Kedah yang tidak mempunyai rumah kediaman? Berapa ramaikah rakyat Kedah yang rumah kediaman mereka tidak sesuai dengan saiz keluarga? Berapa ramaikah rakyat Kedah yang masih menumpang di tanah saudara-mara atau menjadi penghuni-penghuni setinggan? Berapakah kemampuan rakyat Kedah untuk membeli sesebuah rumah? Apakah kategori rumah yang mampu-beli bagi rakyat yang tiada rumah kediaman? Persoalan-persoalan seperti ini yang sepatutnya di terokai oleh kerajaan PAS Kedah sebelum menentapkan sesuatu dasar berkaitan dengan perumahan. Kesemua persoalan ini ada kaitan dengan menjaga maslahah rakyat dan menunaikan keperluan dharuriyyat.

Setelah adanya kajian tersebut, kerajaan Negeri Kedah boleh menetapkan polisi yang sesuai dengan keperluan rakyat Kedah. Sebagai contoh, kerajaan PAS Kedah boleh menetapkan kouta 50% bagi setiap projek perumahan hendaklah rumah kos sederhana, atau kouta 30% untuk rumah yang mampu-beli dengan kos RM 30,000 ringgit. Kerajaan PAS Kedah juga boleh menetapkan umpamanya kouta 30% diberikan kepada rakyat yang tidak memiliki rumah tanpa mengira kaum dan agama. Sekiranya kaum Melayulah yang ramai tidak memiliki rumah dan tidak mampu memiliki rumah dengan kos yang tertentu, maka kouta itu secara tidak langsung memberi kebaikan kepada mereka. Dasar-dasar seperti inilah yang menepati prinsip-prinsip Islam yang diperjuangkan oleh PAS.

Sebaliknya pertimbangan Fiqh seperti ini diketepikan mungkin kerana mahu bersaing dengan UMNO siapakah yang lebih nasionalis. Sepatutnya kerajaan PAS Kedah yang diberi peluang oleh ALlah swt melalui undi orang-orang bukan Islam menonjolkan keadilan pemerintahan Islam, mengambil kesempatan yang tidak sampai lima tahun ini untuk tujuan tersebut. Tempoh lima tahun ini tidak sepatutnya digunakan untuk menonjolkan mereka lebih nasionalis daripada UMNO. Masih belum terlambat untuk kerajaan PAS Kedah menarik balik dasar ini. Sekiranya tidak, percayalah rakyat khususnya yang bukan Islam akan melihat PAS dan UMNO tiada beza.

Kalaulah Endon Masih Hidup

Sepertimana Dr Mahathir, ramai juga pemerhati politik Malaysia yang agak terkejut dengan keputusan Pak Lah untuk tidak mempertahankan jawatan Presiden UMNO. Sekiranya Pak Lah terus berpendirian untuk mempertahankan jawatan tersebut, hampir pasti beliau akan dicalonkan semula oleh bahagian-bahagian UMNO yang mula bersidang sehari selepas beliau meletakkan jawatan. Bahagian-bahagian UMNO akan menyokong mereka yang sedang berkuasa. Sekuat-kuat pengaruh Dr Mahathir, selepas beliau meletakkan jawatan tidak seorangpun yang menyokongnya melainkan mereka yang memang kagum dengan kelicikan politiknya dan cengkaman kediktatorannya.

Kedudukan Pak Lah sebenarnya masih kukuh kerana kebanyakan ahli MT UMNO dan kabinet masih bersama-sama dengannya. Kecuali Zaid Ibrahim, apa sahaja tindakannya yang tidak popular seperti menaikkan harga petrol dan diesel serta penangkapan ISA tetap disokong oleh MT UMNO dan kabinet. Beliau dan teamnya dipercayai masih lagi menguasai media yang menjadi faktor terpenting menentukan pengaruh seseorang dalam UMNO dan BN. Beliau juga masih mendapat sokongan ahli-ahli komponen BN sehingga hari ini Anwar dan PR masih sukar untuk merampas teraju kerajaan. Oleh sebab itu, agak mengejutkan bila Pak Lah memilih untuk berundur.

Pak Lah sememangnya lebih toleran berbanding dengan Dr Mahathir. Kalaulah Dr Mahathir berada ditempat Pak Lah kemungkinan Muhyidin Yassin sekarang sedang menghadapi tuduhan liwat atau apa-apa lagi tuduhan yang pelik. Kemungkinan juga pekung Muhyidin akan mula dibongkar sedikit demi sedikit oleh pihak media. Muhyidin dikatakan sebagai orang yang membangkitkan kemungkinan Pak Lah tidak akan mendapat sokongan bahagian-bahagian UMNO dalam Mesyuarat MT. Kalau Pak Lah bertindak seperti ini dipercayai Muhyidin dan mereka yang senadanya dengannya akan bersegera kembali mencium tangan Pak Lah.

Lebih daripada itu Pak Lah begitu lembut dengan musuh politiknya dan kadangkala membelakangkan rakannya yang sebenar. Kesilapan Pak Lah ini dapat dilihat apabila beliau tidak memberi jawatan kabinet kepada Radzi Sheikh Ahmad sehingga beliau meletakkan jawatan sebagai Setiausaha Agung UMNO. Pak Lah kemudiannya melantik 'musuh' politiknya Tengku Adnan Tengku Mansor memegang jawatan tersebut. Perlantikan Tengku Adnan tersebut sebenarnya meletakkan pisau ke tengkuk Pak Lah, kerena Tengku Adnan sememangnya dikenali rapat dengan Dr Mahathir. Hubungan mereka terserlah dalam kes VK Linggam.

Selain daripada itu, Pak Lah juga tidak bijak dalam strategi politiknya, apabila menganggap Ku Li sebagai musuh politik utama. Ku Li dan Pak Lah pernah berada satu team untuk menghadapi Dr Mahathir, tetapi Pak Lah seperti langsung tidak kembali membina jambatan dengan Ku Li. Kalaulah selepas pilihanraya baru-baru ini, Pak Lah melantik Ku Li sebagai menteri kabinet, dipercayai Ku Li boleh menjadi saingan yang rapat terhadap Najib kerana kekananannya. Kalau Ku Li berada dalam kabinet, setidak-tidaknya MT UMNO dan Kabinet tidak didominasikan oleh team Najib. Kembalinya Ku Li dalam kabinet merupakan ancaman besar kepada Najib, bukanlah Pak Lah.

Tidak diketahui secara jelas siapakan penasihat sebenar Pak Lah dalam percaturan politik ini. Kemungkinan Khairy Jamaluddin sebagai penasihat dalam tindakan-tindakan ini adalah tipis. Pak Lah kelihatan menjadi paranoid setelah Dr Mahathir menyerangnya habisan-habisan kerana mengikut nasihat menantunya. Walaupun Khairy masih mentah dalam politik, setidak-tidaknya nasihat beliau telah berjaya mempengaruhi Pak Lah untuk membebaskan mahkamah dalam perbicaraan rayuan kes Anwar Ibrahim. Sekurang-kurangnya Khairy telah berjaya memperkukuhkan pengaruh Pak Lah menguasai media.

Kekuatan Pak Lah sebenarnya memang terletak kepada Khairy dan teamnya. Manakala Khairy dan teamnya pula sangat bergantung kepada kedudukan Pak Lah untuk terus naik dalam UMNO. Bagaimanapun selepas PRU Mac yang lalu Pak Lah seperti diserang paranoid untuk terus mendengar nasihat menantutnya disebabkan tuduhan-tuduhan Dr Mahathir dan konco-konconya. Situasi ini menyebabkan kedudukan Pak Lah makin goyah ditambah pula dengan ramainya 'gunting dalam lipatan' di kalangan angggota MT UMNO dan Kabinet. Apabila Pak Lah menyatakan hasratnya untuk berundur, maka dengan sendiri kedudukan Khairy sangat terancam dalam Pemuda UMNO.

Kelihatan Khairy dan mereka di sekeliling Pak Lah tidak lagi berupaya untuk menasihati Pak Lah berhubung dengan tindakan-tindakannya dalam politik. Pak Lah benar-benar merasai kehilangan Endon yang menjadi tulang belakangnya dalam kerjaya politik. Ketika Endon masih hidup, beliau banyak memberi sokongan yang padu di samping nasihat yang tepat terhadap kedudukan politik Pak Lah. Dikatakan atas nasihat Endon, Pak Lah tidak menyertai Semangat 46 sebaliknya kembali semula dalam UMNO. Nasihat itulah yang kemudiannya memungkinkan Pak Lah berada di kedudukan PM sekarang. Kalaulah Endon masih hidup mungkin keadaan politik Pak Lah sekarang berubah.

Giliran Anwar Menunjukkan Kesetiaan

Sebelum ini kami pernah menyatakan, setelah Pak Lah gagal mendapatkan sokongan padu daripada PAS bagi memperkukuhkan kedudukannya dalam percaturan tiga penjuru politik negara, beliau dijangkakan akan beralih pula kepada Anwar Ibrahim. Apa yang dijangkakan itu semakin memperlihatkan kebenarannya setelah melihat senario politik pasca 16 September 2008. Seperti wujud faktor pendorong bagi kedua-dua belah pihak Pak Lah dan Anwar untuk bertemu bagi mencapai kesepakatan 'win-win' antara kedua-dua mereka. Kesemuanya akan terjawab setidak-tidaknya sebelum bermulanya mesyuarat bahagian-bahagian UMNO yang bulan Oktober nanti.

Sebelum ini, sewaktu menghadapi persaingan tiga penjuru antara Pak Lah, Dr Mahathir dan Anwar, Pak Lah cuba mendapatkan sokongan PAS. Demi menarik sokongan PAS itu Pak Lah menggunakan isu survival Islam dan Melayu pasca Pilihanraya Umum bulan Mac yang lalu. Pak Lah memberikan berbagai tawaran kepada PAS yang sememangnya berjuang untuk survival politik Islam dan dalam konteks negara ini tidak dapat dipisahkan dengan politik Melayu. Sekiranya PAS boleh memberi sokongan paling tidak menyertai BN, sudah pasti Pak Lah mempunyai kekuatan untuk menghadapi Anwar dan yang lebih penting seteru utamanya Dr Mahathir. Tawaran yang diberikan kepada PAS sangat menarik.

Bagaimanapun, PAS tetap setia dengan PR khususnya Anwar meskipun apa yang ditawarkan oleh Pak Lah lebih menguntungkan. Pimpinan tertinggi PAS yang membuat keputusan secara kolektif mendengar tawaran UMNO dan menguji kesungguhan Pak Lah dengan mengemukakan beberapa tuntutan. Pak Lah menyahut dengan menunaikan dahulu dua tuntutan tersebut iaitu mengembalikan semula hak penerbitan Harakah dan hak royalti Petroleum di Terengganu. Bagaimanapun, PAS tidak menyertai BN sebaliknya memberi komitmen akan menyokong tindakan-tindakan Pak Lah yang akan memperkukuhkan kedudukan Islam dan Melayu. Sebaliknya PAS terus setia dengan PR dan menunggu seterusnya perubahan Pak Lah.

Setelah gagal mendapatkan sokongan PAS, maka kedudukan politik Pak Lah terus tidak stabil. Ketika Pak Lah melihat saingannya Najib semakin dikehendaki, maka Pak Lah menyediakan pelan peralihan kuasa yang akan berlangsung pada 2010. Sebagaimana biasa Najib sentiasa 'akur' dengan Pak Lah, sedangkan mentornya Dr Mahathir melihatnya sebagai satu perangkap. Dr Mahathir mengambil langkah yang lebih drastik dengan mengisytiharkan keluar dari UMNO sebagai usaha memberi tekanan yang lebih kepada Pak Lah. Namun demikian langkah politikus vateran itu tersilap kerana dengan keluar dari UMNO, seteru politiknya Pak Lah akan menjadi lebih stabil.

Buat seketika tanpa desakan Dr Mahathir yang berada di luar UMNO, Pak Lah lebih tenang dalam menumpukan perhatian politiknya untuk menghadapi Anwar. Ketika itu Anwar sudah mula mensasarkan 16 September sebagai tarikh untuk beliau mengambil alih teraju kerajaan. Usaha Anwar ini bukan sesuatu yang mustahil, namun Pak Lah lebih merasa tenang berbanding serangan Dr Mahathir terhadapnya. Dengan pendirian Najib serta teamnya menunjukkan 'setia', Pak Lah tidak begitu merasa tergugat dengan cabaran Anwar kerana jumlah majoriti yang diperolehi adalah cukup untuk membentuk sebuah kerajaan yang stabil. Pak Lah juga yakin jentera kerajaan yang diterajui BN tidak mungkin memberikan laluan mudah kepada Anwar.

Namun begitu menjelang bulan Oktober yang getir baginya, musuh-musuhnya dalam selimut telah mula menunjukkan pengkhianatan. Bermula dengan Muhyiddin yang mengadakan muqabalah secara sulit dengan Dr Mahathir dalam usaha untuk membawanya semula kepada UMNO, sehinggalah kepada Najib sendiri yang menyarankan isu peralihan kuasa diserahkan kepada akar-umbi UMNO. Cadangan Najib ini yang kemudian disokong oleh Ali Rustam dan sepupunya Hishamuddin Hussien merupakan satu tindakan tikam dari belakang. Dengan erti kata lain, Najib tidak lagi berpegang kepada pelan peralihan kuasa 2010, sebaliknya meminta supaya mesyuarat bahagian-bahagian UMNO yang menentukannya.

Pak Lah sekarang benar-benar tersepit dengan pengkhianat musuh-musuh dalam selimut UMNO. Sekiranya Dr Mahathir akan menyertai semula UMNO, dan beliau berkempen ke seluruh bahagian, tidak mustahil nyawa politik Pak Lah akan tercabut lebih awal sebelum 2010. Tidak diketahui siapa proksi Dr Mahathir kali ini, kemungkinan beliau berjaya menjadi broker politik yang baik untuk menyatukan Najib dan Muhyiddin. Sekiranya Najib dan Muhyiddin bergabung, boleh dikatakan pegangan akar-umbi mereka lebih dominan dan amat mudah bagi mereka setidak-tidaknya mempercepatkan peralihan kuasa pada Disember ini. Bila Najib naik, bermakna Dr Mahathir kembali 'berkuasa'.

Manakala bagi Anwar pula, bukan mudah baginya untuk menumbangkan kerajaan yang ada sekarang. Mereka yang berada dalam BN sekarang sememangnya tidak puashati dengan Pak Lah yang dianggap lemah menerajui negara. Memang ada sebahagian ahli-ahli parlimen yang tidak puashati ini sanggup memberi komitmen untuk menyertai Anwar sekiranya Anwar berjaya menerajui negara. Pengikut-pengikut setia Anwar dalam UMNO sememangnya masih ramai termasuklah Zahid Hamidi, Saifuddin Abdullah dan tidak mustahil juga Shabery Chik dan Dr Fuad Zarkasyi. Oleh sebab itu cita-cita Anwar untuk menerajui kerajaan bukanlah mustahil tetapi sukar untuk dicapai.

Bagaimanapun ahli-ahli MP BN dan UMNO ini juga terpaksa tunggu dan lihat siapakah yang akan jadi dominan; Pak Lah, Anwar atau Dr Mahathir. Sekiranya Pak Lah menunjukkan tanda-tanda menjadi dominan kemungkinan mereka tidak akan berubah fikiran untuk menyeberang. Demikianlah juga sekiranya Anwar yang menunjukkan tanda-tanda menjadi dominan maka mereka kemungkinan akan menyeberang. Tetapi bagaimana pula kalau Dr Mahathir yang menjadi dominan? Kemungkinan besar ada kalangan mereka yang kekal dalam BN dan kemungkinan ada yang akan menyeberang. Setiap ahli parlimen BN sedang memerhatikan senario ini sebagai mengambil jalan yang selamat kepada kerjaya politik mereka.

Percaturan politik Dr Mahathir tidak boleh diketepikan. Siapakah yang bertanggungjawab mencetuskan isu-isu perkauman melalui seorang Ketua Bahagian yang tidak pernah dikenali sebelum ini, iaitu Ahmad Ismail? Siapa yang mengarahkan penahanan ISA seumpama Operasi Lalang II baru-baru ini? Siapakah yang merancang kes liwat Saiful yang menggemparkan negara buat seketika? Agak sukar untuk meletakkan kesemua ini ke atas Pak Lah, sebaliknya kemungkinan ada pihak lain yang masih berpengaruh ke atas jentera-jentera kerajaan melakukan perancangan ini. Kalau benar kesemua ini bukan dari Pak Lah, maka kedudukan politik Anwar begitu terancam.

Anwar mungkin tidak begitu sukar menghadapi Pak Lah kerana atas keterbukaan Pak Lah Anwar dibebaskan dari penjara. Dengan kelembutan Pak Lah, Anwar masih bebas meskipun sedang disabitkan dengan satu lagi kes liwat. Sekiranya perkara ini berlaku di zaman Dr Mahathir, kemungkinan Anwar tidak akan bebas lagi berceramah malah bertanding dalam pilihanraya baru-baru ini. Oleh sebab itu, halangan sebenar jalan untuk Anwar menuju ke puncak ialah datang dari Dr Mahathir dan proksi-proksinya. Kebelakangan ini, golongan inilah yang telah menimbulkan seribu satu masalah besar kepada Anwar sehingga Anwar hampir-hampir tewas untuk kali kedua.

Pasca 16 September ini sehingga Disember benar-benar merupakan tahap kritikal kepada Pak Lah dan Anwar. Apabila Anwar ingin bersemuka dengan Pak Lah bagi membincangkan masa depan politik negara, seolah-olah menunjukkan kemungkinan ada satu usaha baru untuk berkompromi antara kedua-duanya. Pak Lah menghadapi masalah besar dalam UMNO dan begitu mengharapkan ada satu tangan yang boleh menyokongnya. Anwar pula menghadapi serangan yang bertali arus daripada mereka yang menguasai jentera kerajaan, dan mengharapkan ada satu kuasa yang boleh melindunginya. Kesemua ini akan menjadi faktor-faktor pendorong untuk mereka bermuqabalah.

Tawaran Pak Lah kepada Anwar untuk bermuqabalah bukanlah baru tetapi telah wujud sebaik sahaja Anwar dibebaskan daripada penjara. Tetapi sebagai anak jantan, Anwar tidak mahu berdiri atas naungan dan mentor politik orang lain. Anwar ingin membuktikan bahawa beliau boleh naik semula dengan daya usahanya sendiri. Kini terbukti bahawa Anwar semakin menuju ke puncak walaupun belum lagi berada di atas persadanya. Akan tetapi Anwar boleh jatuh semula bila-bila masa sebagaimana beliau jatuh pada tahun 1998 walaupun hanya satu langkah sahaja lagi akan sampai ke puncak. Oleh sebab itu, keadaan getir hari ini boleh mendorong Anwar untuk bermuqabalah semula dengan Pak Lah dan Khairy menantunya.

Sekiranya pelan muqabalah ini berlaku, maka adakah sekali lagi PAS yang akan ditimpa kesan politik ini. PAS sememangnya setia dengan mana-mana pihak yang telah berjanji setia dengannya. Pihak-pihak lainlah yang telah mengkhianati PAS, bermula dengan UMNO sendiri, kemudian Semangat 46 dan kini mungkin PKR. Benarkah Anwar akan mengajak PAS turut bersemuka dengan Pak Lah sedangkan sebelum ini segala perancangan yang diatur, pimpinan tertinggi PAS tidak diajak berunding. PAS terpinga-pinga ketika Anwar mencanangkan cadangan penubuhan kerajaan baru. Dalam keadaan sekarang mungkinkah Anwar akan terus setia dengan PAS atau mungkin Anwar akan memberikan satu lagi pengalaman pahit kepada PAS?

Antara Cikgu Pa dan Khalid Samad

Memang ramai khususnya dari kalangan rakyat terutama yang sangat mengharapkan perubahan tidak boleh menerima pandangan Cikgu Pa (Hj Mustafa Ali). Termasuklah antara mereka ahli perlimen Shah Alam, Khalid Samad. Pandangan Cikgu Pa ini disebut oleh Khalid sebagai pandangan yang terkongkong dalam tempurung politik Terengganu. Bagaimanapun dalam tempoh yang tidak sampai seminggu ini, pandangan tokoh politik vateran seperti Cikgu Pa semakin menampakkan kebenarannya. Sehingga kini tidak ada sesuatu yang benar-benar signifikan boleh dijadikan sebagai riak permulaan ke arah penubuhan kerajaan baru itu. Yang ada hanyalah khabar-khabar angin yang tidak dapat dipastikan.

Perubahan atau pertukaran kerajaan melalui proses bukan pilihanraya di Malaysia bukanlah sesuatu yang mudah. Sememangnya di Malaysia pernah ada sejarah seperti itu berlaku tetapi tidak melibatkan Kerajaan Persekutuan. Malah kes yang pernah berlaku sebelum ini adalah melibatkan pertukaran kepada sebuah kerajaan yang disokong oleh Kerajaan Persekutuan. Dengan erti kata lain pertukaran dari sebuah kerajaan pembangkang kepada kerajaan yang disokong oleh Kerajaan Persekutuan. Kerajaan Persekutuan di Malaysia bukan hanya Barisan Nasional (BN), sebaliknya Kerajaan Persekutuan turut melibatkan pegawai-pegawai kerajaan dan pihak keselamatan, malah tidak salah juga ia turut melibatkan pihak Istana.

Sekiranya memang benar ada ahli-ahli parlimen BN melompat parti, adakah semudah itu kerajaan akan bertukar. Lebih daripada itu, sekiranya pembangkang menang dalam Pilihanraya Umum bulan Mac yang lalu, belum tentu pembangkang akan berjaya menerajui Kerajaan Persekutuan. Pembangkang diyakini akan menghadapi seribu satu macam halangan ke arah pembentukan kerajaan. Betapa pula salah satu daripada parti pembangkang itu ialah PAS yang terkenal mendukung cita-cita politik Islam. Tidak mungkin Khalid patut melupakan pengalaman parti-parti politik yang sehaluan dengan PAS di negara-negara lain.

Sekiranya penubuhan kerajaan baru itu berlaku melalui cara melompat parti, sudah tetu prosesnya akan menjadi lebih sukar melainkan jika PAS langsung tidak terlibat dalam proses menubuhkan kerajaan. Kalau PAS tidak terlibatpun bukan bermakna laluan itu sebegitu mudah. Pembangkang akan menghadapi seribu satu karenah dan tipu helah yang bukan hanya dibuat oleh BN tetapi pihak-pihak lain yang telah selesa dengan kerajaan sekarang. Kalau benarlah ada yang akan melompat parti, tidak mungkin pihak-pihak yang tugasnya sentiasa mengekori ahli-ahli politik tidak tahu. Sekiranya mereka tahu tidak mungkin mereka akan berlepas tangan begitu sahaja.

Peluang Anwar menjadi Perdana Menteri sewaktu beliau menjadi Timbalan Perdana Menteri dahulu sebenarnya lebih cerah daripada sewaktu beliau menjadi Ketua Pembangkang sekarang. Dalam keadaan peluang yang begitu cerah seperti itupun akhirnya hasrat Anwar berkubur, betapa pula sekarang. Kali ini Anwar bukan hanya berhadapan dengan Pak Lah sebagai Perdana Menteri tetapi ada pihak ketiga. Kalaupun Pak Lah boleh jatuh dengan adanya ahli parlimen melompat parti, apakah pihak ketiga itu akan berdiam diri. Pertarungan Anwar kali ini sebenarnya lebih kompleks kerana ia melibatkan paling kurang tiga penjuru. Dengan senario seperti ini peluangnya tidaklah lebih cerah daripada apa yang pernah diperolehi oleh Anwar sebelum ini.

Kesemua perkara ini tidak mungkin terlepas daripada pengamatan seseorang ahli politik yang berpengalaman seperti Cikgu Pa. Berbanding dengan Khalid yang sememangnya begitu mengharapkan boleh berlaku perubahan, Cikgu Pa tidak dipengaruhi dengan harapan itu untuk membuat pandangan politik yang lebih objektif. Pandangan Cikgu Pa bukanlah bermakna beliau rela membiarkan BN terus memerintah, tetapi beliau tidak mahu satu perkiraan mudah dibuat oleh parti pembangkang tentang perubahan kerajaan pada 16 September ini. Sebagai seorang ahli politik, perkiraan perubahan sebuah kerajaan itu tidak boleh dilihat semudah matematik campur dan tolak sebaliknya begitu rumit dan penuh dengan tipu helah.

Cikgu Pa memberi pandangan berdasarkan maklumat yang beliau terima sama ada daripada dalaman parti atau luaran parti. Masalahnya kalau benar rancangan untuk membentuk Kerajaan Baru dan peralihan kuasa oleh pihak pembangkang, mengapa sehingga kini pimpinan tertinggi PAS termasuk Presiden langsung tidak dibawa berunding dan diberi maklumat tentang usaha itu. Apakah mereka semua hanya diberi peranan tunggu dan lihat oleh PR khususnya Anwar Ibrahim? Oleh yang demikian, sememang wajar Cikgu Pa dan pimpinan tertinggi PAS mengambil sikap pasif dan paling tidak seperti kata Mat Sabu "kita tunggu dan lihat" kerana demikianlah cara PAS dilayan.

Apakah yang diperlukan daripada PAS hanya undi ahli-ahli parlimennya bukan berkongsi pandangan dan strategi dalam membuat perubahan yang bakal menjadi sejarah. Adakah Presiden PAS dan lain-lain hanya diseret oleh PR dan Anwar untuk menghadiri Press Conference, beri ceramah dan lain-lain seperti Pak Turut. Manakala menentukan bentuk kerajaan yang akan memerintah, kedudukan Islam dan Melayu dalam pemerintahan itu, bilakah Pilihanraya Umum akan diadakan dan lain-lain, hanya dibincang oleh Anwar dan segelintir daripada mereka? Demikiankah cara berpakat dalam PR. Kalau begini cara PAS dilayan, sememangnya wajar Cikgu Pa melontarkan 'buah keras' sebagai satu peringatan kepada Anwar.